2007/Jun/03

Ore ga Aitsu de Aitsu ga Ore de
おれがあいつであいつがおれで

Title: Ore ga Aitsu de Aitsu ga Ore de
Broadcast: 2002
Duration: 43 minutes
Cast:

  • โยชิซาว่า ฮิโตมิ (มอร์นิ่ง มุซุเมะ) - ไซโต้ คาสึมิ
  • คัทสึจิ เรียว - ไซโต้ คาสึโอะ
  • อิชิคาว่า ริกะ (มอร์นิ่ง มุซุเมะ) - โยชิโนะ อาเคมิ
  • อาซามิ คอนโนะ (มอร์นิ่ง มุซุเมะ) - ไซโต้ ฟูทาบะ (น้องสาวคาสึโอะ)
  • ฮายามิ โมโคมิจิ - ยามาโมโต้ ฮิโรชิ
  • นีงาคิ ริสะ (มอร์นิ่ง มุซุเมะ) - คาวาบะระ เคโกะ (ตัวประกอบ1)
  • โอคาว่า มาโคโตะ (มอร์นิ่ง มุซุเมะ) - ยามาซากิ มิโฮะ (ตัวประกอบ2)
    (โดยรวมแล้วสองตัวประกอบออกมากี่วิฯกันนะ...)

Relate Site: http://ja.wikipedia.org/wiki/おれがあいつであいつがおれで

Note:

เรื่องนี้เคยทำเป็นหนังมาก่อน ชื่อเรื่อง Tenkosei (นักเรียนใหม่) ในปี 1982 ค่ะ แล้ว พอปี 2002 ทาง TBS TV ก็เอามาทำเป็นละครโทรทัศน์ความยาว 43 นาที ชื่อ Ore ga Aitsu de Aitsu ga Ore de นี่ล่ะค่ะ (จริงๆฉายคู่กับอีกเรื่องที่มอร์นิ่งแสดงเหมือนกัน ที่ชื่ มิเกะ เนโกะ โฮมส์ น่ะค่ะ แต่เราหาเรื่องนั้นไม่ได้เลย)


Synopsis:

เรื่องเริ่มขึ้นในวันแรกของการไปโรงเรียนของ ไซโต้ คาสึมิ (โยชิซาว่า ฮิโตมิ) เด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมา แต่แค่วันแรกก็เกือบรถชนตายแต่เช้าแล้วหาก ไซโต้ คาสึโอะ (คัทสึจิ เรียว) ไม่ได้ช่วยเอาไว้
แค่นามสกุลคล้ายกันก็เหมือนชะตาต้องกันแล้ว หึหึหึ (คนญี่ปุ่นนามสกุลคล้ายกันไม่ใช่เรื่องแปลกนะ, แต่สองคนนี้นอกจากนามสกุลจะกคล้ายกันแล้ว ชื่อก็ยังคล้ายกันด้วยนะ คันจิที่เขียนต่างกันแค่ขีดเดียวเอง) แต่ถ้าพระเอกนางเอกพบรักกันง่ายขนาดนั้นมันก็ไม่สนุกเซ่...

คาสึมิ เข้าใจว่า ยามาโมโต้ ฮิโรชิ (ฮายามิ โมโคมิจิ) เพื่อนที่ออกจะเพลย์บอยหน่อยๆของ คาสึโอะ เป็นคนช่วยเอาไว้ แล้วก็ตกหลุมรักทันที
และมันจะบังเอิญกว่านี้อีกมั้ย ถ้าจะบอกว่า คาสึมิ นั้นก็ได้อยู่ห้องเดียวกับคาสึโอะ และ ฮิโรชิ อีก

คาสึมิ ตกหลุมรัก ฮิโรชิ แต่แรกเห็น
ฮิโรชิ ก็เล็ง คาสิมิ ไว้เหมือนกัน แต่เพราะพนันไว้ว่าจะจีบให้ติดในหนึ่งอาทิตย์หน่ะนะ
คาสึโอะ หลงรัก โยชิโนะ อาเคมิ (อิชิคาว่า ริกะ) เพื่อนร่วมห้อง ที่เป็นสาวสวยเริ่ดเชิดหยิ่ง หัวปักหัวปำ
ส่วนอาเคมิ ก็แค่อ่อยๆ หลอกใช้ คาสึโอะ เท่านั้นเล้

แต่ความสนุกสนานที่แท้จริงหน่ะ มันเริ่มจากขากลับบ้านนี่แหละ
คาสึโอะ และ คาสึมิ เดินสวนกันที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ระหว่างนั้นก็มีฟ้าผ่า เปรี้ยง! ลงมา
ทั้งคู่ตกใจ แต่ก็แค่นั้น ต่างพากันแยกย้ายกลับบ้าน โดยที่ไม่รู้เลยว่า

ทั้งสองคน ได้สลับร่างกันไปแล้ว


*Caution: Spoil !!*

หลังจากที่สลับร่างกันแล้ว ทั้งคู่ก็กลับบ้านกันไปโดยไม่มีใครรู้ตัว ไม่มีใครทันสังเกตเห็นอีกฝ่ายด้วยซ้ำ จนกระทั่งพบคนที่บ้านและได้เห็นตัวเองในกระจกเท่านั้นแหละ
คาสึมิและคาสึโอะ ก็วิ่งพรวดพราดออกมาด้วยความแตกตื่นตะลึงตกใจ แล้วทั้งสองก็ได้มาเจอกัน แล้วก็ได้รู้ว่าร่างของพวกตนนั้นสลับกัน

ทั้งสองก็พากันมาที่สวนสาธารณะที่จำได้ว่าเกิดฟ้าผ่า และสันนิษฐานกันเอาว่าที่สลับร่างกัน เกิดจากเหตุนั้น

"คาสึโอะ" ในร่างคาสึมิ ตีอกชกตัวเป็นการใหญ่ โวยวายร้องให้เป็นอย่างเดิม เมื่อเห็นแบบนั้น "คาสึมิ" ในร่างคาสึโอะ ก็มาห้ามเอาไว้

"อย่ามาตีร่างกายของชั้นนะ"

"แล้วจะทำยังไงเล่า" คาสึโอะในร่างคาสึมิ ตะคอกใส่

ทั้งคู่เงียบไปจนคาสึมิในร่างคาสึโอะโพล่งออกมา

"เอาล่ะ ตีสิ เต็มที่เลย" พร้อมทั้งยื่นกระเป๋าให้

เมื่อถูกคะยั้นคะยอ แถมไม่มีทางเลือกอื่น

ป้าบ!

ผัวะเดียว คาสึมิในร่างคาสึโอะก็ลงไปกองกับพื้น

แต่ไม่ได้ผล ทั้งคู่ยังคงสลับร่างกันเหมือนเดิม...

.

ตกดึก ทั้งสองไปบอกความจริงกับครอบครัวของทั้งคู่ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ เพราะครอบครัวต่างก็เชื่อว่าเป็นการเล่นตลกเพื่อเซอร์ไพรส์ครอบครัวของทั้งคู่ที่กลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอกันมา 12 ปี

ตอนนั้นเองก็ได้รู้ว่า ทั้งสองคนเคยเป็นเพื่อนกันสมัยอนุบาลและสนิทกันมากจนสัญญาว่าจะแต่งงานกัน

แล้วไปๆมาๆก็กลายเป็นว่าคุณป๋าทั้งสองคนต่างก็ทะเลาะโกรธกันเองซะนี่ จนจับทั้งสองแยกจากกัน

หลังจากทำได้แค่เจอคุยกันในตอนดึก ทั้งคู่ก็มาเจอกันในตอนเช้าที่สวนสาธารณะอีกครั้ง บ่นโวยวายไปตามเรื่องตามราว คาสึมิในร่างคาสึโอะ ลูบริมฝีปากล่าง ส่วนคาสึโอะในร่างคาสึมิก็จับติ่งหู ทั้งสองอาการนี้เป็นนิสัยที่ติดตัวมาของคาสึโอะและคาสึมิ แม้จะสลับน่างกันก็คงอยู่
ในตอนนั้นเองน้องสาวของคาสึโอะ (ไซโต้ ฟูทาบะ - คอนโนะอาซามิ) ก็โผล่อออกมา ฟูทาบะน้องสาวจอมอัจฉริยะของคาสึโอะ เชื่อว่าทั้งสองสลับร่างกัน แถมยังบอกว่าจะหาวิธีช่วยให้ แล้วก็ไล่คุณพี่ทั้งสองที่ตั้งใจจะโดดในตอนแรกไปเรียน

ทั้งสองไปโรงเรียน แต่ก็สายแล้ว ทั้งคู่แอบย่องเข้าทางหลังห้อง แต่ก็ไม่วายถูกอาจารย์จับได้และสั่งให้ไปนั่งที่ แต่ด้วยความเคยชินทั้งสองต่างก็นั่งที่ของตัวเอง ซึ่งมันก็คือสลับกันในตอนนี้ ทั้งห้องหัวเราะกันใหญ่ และทั้งสองก็สลับที่กันอีกครั้งอย่างเลิกลัก

ฮิโรชิสะกิดคาสึโอะ พร้อมทั้งกัดนิดๆว่า อย่ามาแย่ง กรูเล็งคาสึมิจังไว้แล้ว ทำให้คาสึมิในร่างคาสึโอะแอบดีใจอยู่ข้างใน
ส่วนคาสึโอะในร่างคาสึมิก็แอบมองอาเคมิในระยะใกล้ด้วยสายตาระทดระทวย

ตอนพักกลางวันอาเคมิชวนคาสึโอะไปทานข้าวด้วย (ด้วยความตั้งใจแต่แรกว่าแค่อยากหลอกใช้ประโยชน์ เท่านั้นแหละ)
คาสึโอะในร่างคาสึมิดีใจจนเนื้อเต้นและคะยั้นคะยอให้คาสึมิในร่างคาสึโอะที่อิดออดยอมไป

"ขอร้องล่ะ ถ้าปฎิเสธไปคงไม่มีครั้งที่สองแล้ว
แค่ไม่ต้องพูดอะไรทานไปเงียบๆก็พอ ขอร้องล่ะ"

สุดท้าย คาสึมิ ในร่างคาสึโอะก็ยอมไปจนได้

.

อาเคมิแค่บอกว่าอยากได้อะไรแล้วก็เดินไปคุยกับเพื่อน ปล่อยให้คาสึโอะสั่ง ตอนจ่ายเงินก็เดินสะบัดตูดไปนั่งโต๊ะก่อน ปล่อยให้คาสึโอะเลี้ยง ถึงคาสึมิในร่างคาสึโอะจะไม่พอใจ แต่ก็ต้องยอมให้เพราะเห็นคาสึโอะในร่างคาสึมิที่แอบมองอยู่คอยพยักเพยิดเชียร์อยู่นั่น พอเดินเอามาให้ถึงโต๊ะ อาเคมิก็บอกว่าอยากทานพุดดิ้งเป็นของหวานจังเลยนะ และพอเห็นคาสึโอะนิ่งอึ้งไปก็เลยกุมมือเซอร์วิสไปหนึ่งที ทำเอาคาสึโอะในร่างคาสึมิอ้าปากค้าง และคาสึมิในร่างคาสึโอะฉุนขาด ด่าในใจ

'ยัยคนนี้ คิดว่าน่ารักแล้วจะให้ใครทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ
ทนไม่ไหวแล้ว!'

ตอนที่คาสึมิในร่างคาสึโอะ หันขวับไปหาคาสึโอะในร่างคาสึมิ ก็เห็นว่า ฮิโรชิเดินเข้ามาทักคาสึมิ แล้วเดินโอบไหล่คาสึมิไป

ฮิโรชิพาคาสึมิเข้ามาในห้องชมรมโดยโกหกว่าเป็นการเตรียมการเรียนการสอน พอเข้ามาในห้องปิดประตูแล้วจึงแก้ตัวอีกทีว่าเพราะมีเรื่องอยากคุยกับคาสึมิ แล้วก็ลากไปนั่งที่โซฟาจากนั้นก็เริ่มม่อ สุดท้ายก็จับกด...
เมื่อเป็นแบบนั้นคาสึโอะในร่างคาสึมิก็เลยต่อยผัวะไปหนึ่งหมัด

เพราะเป็นแบบนั้น คาสึมิในร่างคาสึโอะก็เลยโกรธเป็นการใหญ่ คาสึโอะในร่างคาสึมิพยายามจะอธิบายแก้ตัว แต่ก็พูดไม่ออกว่าที่ต่อยไปนั้นเป็นเพราะฮิโรชิทำตัวรุ่มร่าม เมื่อไม่สามารถพูดความจริง แก้ตัวไปแบบนั้นได้ คาสึมิก็เลยยังโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ทั้งที่ตนต้องอดทนกับอาเคมิแท้ๆ แต่คาสึโอะกับทำแบบนั้นกับฮิโรชิด้วยร่างของตน
ตอนนั้นเอง คาสึโอะ ก็ได้รู้ว่า คาสึมิกำลังหลงรักฮิโรชิอยู่

คาสึมิในร่างคาสึโอะเดินเข้าไปหา ถามอาการฮิโรชิที่เอาน้ำแข็งประคบหน้า ฮิโรชิก็เลยเล่าการกระทำของตนให้คาสึโอะฟัง บอกว่าตนรีบร้อนแล้วก็รุ่มร่ามมากเกินไป

"เด็กคนนั้นน่ะ ใจแข็งมากเลยล่ะ"

.

เย็นนั้น คาสึมิในร่างคาสึโอะจึงไปหาคาสึโอะในร่างคาสึมิ ที่บ้านของคาสึมิ พร้อมทั้งบอกว่าจะคุยเรื่องเมื่อครู่
ในตอนนั้นเอง พ่อกับแม่ของคาสึมิก็กลับมาพอดี พอเห็นคาสึโอะ ก็เลยเข้ามานั่งข้างๆ ไซโคและพูดเหน็บ จนคาสึมิในร่างคาสึโอะฉุนขึ้นมาแล้วแว๊ดใส่ แถมยังเรียกว่าป๊ะป๋าอีก ตัวพ่อของคาสึมิเลยฉุนใหญ่และทำท่าจะถีบส่งคาสึโอะ ออกไปจากบ้าน เมื่อเห็นดังนั้นคาสึโอะในร่างคาสีมิก็เลยลุกขึ้นมาแก้ตัวให้ ว่าตัวเองพูดชมป๊าป๋าอย่างโง้น ป๊าป๋าอย่างงี้ ดีอย่างโน้น ดีอย่างนี้ ในคาสึโอะฟัง คาสึโอะก็เลยติด
เมื่อได้ฟังแบบนั้นป๊าป๋าเลยดีใจน้ำตาปริ่มโผ๋เข้ากอดคาสึมิ เพราะที่ผ่านมาคาสึมิเอาแต่เย็นชามาโดยตลอด พอรู้ว่าจริงๆแล้ว (ซะเมื่อไหร่) ไม่ใช่ ก็เลยดีใจมาก
พอได้เห็นแบบนั้น คาสึมิในร่างคาสึโอะก็เลยรู้สึกตัวขึ้นมาว่าตนเย็นชากับพ่อมากเกินไป

แล้วพ่อของคาสึมิก็ปล่อยหนุ่มสาวคุยกันไป
เมื่อก้างจากไป คาสึมิและคาสึโอะก็เลยได้คุยเรื่องราวที่ค้างอยู่ต่อ...
เมื่อได้รู้ความจริงจากฮิโรชิ คาสึมิจึงมาขอโทษคาสึโอะ เรื่องที่ต่อว่าแรงๆไปเมื่อตอนอยู่ที่โรงเรียน

"เพราะเรื่องแค่นั้น ก็เลยอุตส่าห์มางั้นเหรอ"

"ก็มันคาใจหน่ะ"

เหมือนว่าบรรยากาศของทั้งสองคนจะเปลี่ยนไปหน่อยแล้วล่ะ

.

ตัดมาทางด้านที่บ้านคาสึโอะ
คาสึมิในร่างคาสึโอะที่กลับมาถึงบ้านก็ต้องพบกับพ่อของคาสึโอะที่พูดจาไม่ดีถึงพ่อของคาสึมิ เมื่อเป็นแบบนั้นก็เลยฉุนขึ้นมา ทิ้งระเบิดลูกใหญ่เป็นการพูดแก้คำว่าร้ายนั้นแล้วเดินสะบัดตูดขึ้นห้องไป
เมื่อเข้าห้องปิดประตูได้ คาสึมิในร่างคาสึโอะก็โวยวายอาละวาดกับข้าวของในห้องโดยทันที หลังจากทรุดลงไปร้องไห้กับพื้นห้องก็พบกับหีบเล็กๆสีขาวหีบหนึ่งหล่นลงมา

แล้วคาสึมิก็นึกได้ว่าเมื่อ 12 ปีก่อน ตอนที่คาสึมิย้ายบ้าน คาสึโอะและคาสึมิเอาอะไรบางอย่างเก็บไว้ในหีบนี้ กุญแจคาสึมิเป็นคนเก็บ ส่วนหีบนั้นอยู่กับคาสึโอะ ต่างคนต่างเก็บไว้เป็นเครื่องราง

ในเวลาเดียวกัน คาสึโอะก็พบกุญแจดอกนั้นอยู่ในห้องของคาสึมิเช่นกัน

"ยัยนั่น เก็บไว้ด้วยหรือเนี่ย"

.

วันต่อมาบนดาดฟ้าตึกเรียน
คาสึโอะในร่างคาสึมิกำลูกกุญแจไว้ในมือ ดวงตาเหม่อลอยออกไปเบื้องหน้า ในตอนนั้นเอง ฮิโรชิก็เดินเข้ามาขอโทษเรื่องเมื่อวาน และชวนไปเที่ยว
ตอนที่ทำท่าจะปฎิเสธก็บังเอิญไปเห็นคาสึมิแอบดูอยู่ จึงได้แต่กลืนคำปฎิเสธนั้นเอาไว้ พอดีกับตอนที่อาเคมิโผล่พรวดออกมาชวนคาสึมิในร่างคาสึโอะไปเที่ยวในวันอาทิตย์นี้
เมื่อได้ยินฮิโรชิก็เลยเสริมว่าให้ไปเที่ยวด้วยกันสี่คน

.

ทั้งสองเลยมาขอร้องเร่งฟูทาบะให้ช่วยคืนร่างเดิมเร็วๆ แต่ฟูทาบะก็บอกว่าเครื่องมือยังไม่เรียบร้อบ แล้วก็ยังไม่ได้ทดลองเลย แต่ทั้งสองก็ยังยืนกรานให้ฟูทาบะทดลองกับพวกตนเลย ฟูทาบะก็เลยต้องยอมไป

เครื่องนั้นเหมือนเป็นเครื่องจำลองการช็อคจากฟ้าผ่า ขณะกำลังเดินเครื่อง คาสึมิในการคาสึโอะก็กุมหีบเล็กๆนั้นไว้แน่น ส่วนคาสึโอะในร่างคาสึมิก็กำลูกกุญแจดอกนั้นเอาไว้

3
2
1

เพล้ง
หลอดไฟแตก เครื่องพังซะก่อน การกลับคืนร่างเดิมครั้งนี้จึงยังไม่สำเร็จ

ทั้งสองคนได้มานั่งคุยกัน ถึงปากจะบอกว่า แม้ไม่ใช่ร่างตัวเอง แต่ก็ไม่ตัดใจจาก ฮิโรชิ/อาเคมิ แต่ในใจของทั้งคู่นั้นก็เริ่มไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว

.

แล้ววันอาทิตย์ก็มาถึง ทั้งสี่คนไปสวนสนุกด้วยกัน แต่ทั้งสองคู่ก็แยกกันเดิน
แต่ทั้งที่กำลังเที่ยวอยู่ ทั้งคาสึมิ และ คาสึโอะ ต่างก็เอาแต่มองหาอีกฝ่าย จนกระทั่ง

"ชอบนักเรียนใหม่คนนั้นไม่ใช่เหรอไง?"

อาเคมิที่เห็นคาสึโอะเอาแต่มองหาคาสึมิ ก็เข้าใจว่า คาสึโอะแอบชอบคาสึมิอยู่ เลยเหน็บหน่อยๆไปตามภาษา แล้วบอกให้คาสึโอะบอกกับอีกฝ่ายไปตรงๆ แล้วอาเคมิก็ขอกลับก่อน ปล่อยให้คาสึมิในร่างคาสึโอะยืนเงอะงะลูบริมฝีปากล่างของตัวเองไป

ตัดมาทางด้าน คาสึโอะในร่างคาสึมิ
ฮิโคชิขอกลับก่อน เพราะเข้าใจว่าคาสึมิแอบชอบคาสึโอะอยู่ ก่อนจากไปยังบอกอีกว่า ให้ตรงต่อความรู้สึกของตัวเองมากกว่านี้หน่อย
ฮิโรชิจากไป สวนกับคาสึมิในร่างคาสึโอะที่เพิ่งถูกอาเคมิขอกลับก่อนวิ่งเข้ามาหาพอดี

ทั้งสองต่างขอโทษกัน ที่ทำให้เดทกับ ฮิโรชิ/อาเคมิ ล่ม แล้วคาสึโอะก็บอกให้คาสึมิตัดใจจากฮิโรชิซะ เพราะฮิโรชิน่ะ เข้าใกล้คาสึมิเพราะพนันไว้ว่าจะฟันให้ได้ในหนึ่งอาทิตย์ คาสึมิก็เช่นเดียวกัน บอกให้คาสึโอะตัดใจ เพราะอาเคมิน่ะ เข้าใกล้คาสึโอะเพื่อใช้ประโยชน์เท่านั้น
หลังจากคุยกันไปซักพัก ทั้งสองก็ตกลงใจ จะบอกความจริงกับที่บ้านอีกครั้ง แม่อยากจะหนีอีกแล้ว

เมื่อทั้งสองกลับไปยังบ้านคาสึมิ ก็ต้องพบกับทั้งสองครอบครัวที่ปรับความเข้าใจกันแล้วนั่งก๊งกันอยู่อย่างสนุกสนาน ถึงจะตกตะลึงอึ้งทึ่งนิดหน่อยในตอนแรก แต่ทั้งสองก็ตั้งใจที่จะบอกไป ในตอนนั้นเองฟูทาบะก็โทรเข้ามาคาสึโอะในร่างคาสึมิ ทำให้การอธิบายทางบ้านต้องเลื่อนออกไป คาสึโอะในร่างคาสึมิ ฉุดกระชากลากถูคาสึมิในร่างคาสึโอะออกไป และบอกที่ทางสองครอบครัวว่าจะไปรับฟูทาบะ

ทั้งสองคนรีบรุดไปยังสวนสาธารณะทันที เนื่องจากฟูทาบะหาวิธีให้เครื่องมือใช้งานได้แล้ว โดยการใช้ฟ้าผ่า เข้ามาช่วย
เนื่องจากเห็นว่ามันอันตรายและไม่อยากให้สลับร่างกันสามคนก็เลยไล่ฟูทาบะออกไปก่อน
ฟูทาบะเดินเครื่อง แล้วถอยฉากออกไป เหลือเพียงทั้งสองคน และรอให้สายฟ้าซึ่งเป็นองค์ประกอบสุดท้ายผ่าลงมาเท่านั้น

ครืนๆ เสียงฟ้าลั่นดังมาไม่ไกลเท่าไหร่นัก

"ไม่เอาน้า"

"อะไรเหรอ"

"ถ้าโดนฟ้าผ่าตายเข้าล่ะ...."

เมื่อเห็นคาสึมิในร่างคาสึโอะกำลังกลัว คาสึโอะในร่างคาสึมิจึงเดินเข้าไปหา และกุมมือคาสึมิเอาไว้ ทั้งสองคนเลื่อนสายตาขึ้นมามองกัน
แต่ก็ เปรี๊ยง ฟ้าผ่าลงมาเสียงดังพอดี ทำเอาคาสึมิสะดุ้งผวาเกาะคาสึโอะเอาไว้

"จะอยู่ข้างเธอตลอด
ไม่ว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น
จะอยู่กับเธอตลอดไป"

"เพราะว่าชอบเธอยังไงล่ะ"

คาสึโอะล้วงเอาลูกกุญแจออกมา

"เก็บเอาไว้สินะ"

คาสึมิก็หยิบหีบนั้นออกมา

"คาสึโอะคุงก็เก็บมันเอาไว้"

ลูกกุญแจ ถูกไขเปิดล็อคหีบเล็กๆนั้น

แล้วฟ้าก็ผ่าลงมายังเครื่องมือของฟูทาบะ ร่างทั้งสองที่กำลังกอดกันเกิดแสงสว่างวาบ

"คาสึมิ"

"คาสึโอะคุง"

ทุกอย่างสำเร็จงดงาม ทั้งสองกลับคืนร่างเดิมของกันและกัน หลังจากโห่ร้องดีใจ ทั้งสองก็วิ่งไล่จับกันแก้เขิน

ฟูทาบะที่หลบฉากอยู่เดินเข้ามาหยิบหีบเล็กๆนั้นเปิดขึ้น
ข้างในเป็นกระดาษแผ่นหนึ่ง
บนการดาษนั้นคือภาพวาดของเมื่อ 12 ปีก่อน

ภาพของเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชาย ที่มีด้ายแดงเชื่อมกันเอาไว้

END.


Rate: 7/10

- บางที่พวกเราอาจจะถูกเชื่อมกันไว้ด้วยด้ายแดงแห่งโชคชะตาก็ได้นะ -

โดยรวมแล้วเรื่องก็ดูลงตัวดีสำหรับเวลาแค่ 43 นาที ที่ออกจะดูน้อยสำหรับหนังเรื่องนึง
เพราะเป็นหนังเก่าทำใหม่หรือไงนะ ด้านเนื้อเรื่องเลยดูไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ ยกเว้นจุดของฟูทาบะที่ดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเอาซะเลย...

ผู้ชายที่แสดงเป็นคาสึโอะ นี่สุดๆฮะ ตอนที่สลับร่างเป็น "คาสึมิ" แล้วเราทึ่งอ่ะ เล่นได้ตุ๊งติ้งแบบไม่เกย์ไม่ตุ๊ด แต่รุ้สึกว่า นี่ล่ะ คาสึมิที่อยู่ในร่างคาสึโอะ
โดยส่วนตัว เรารู้สึกว่า ตัวคาสึโอะ ถึงจะเป็นผู้ชายธรรมดาไม่โดดเด่น ออกจะเป็นตาแว่นบื้อๆที่แค่โดนคนที่ชอบจับไม้จับมือเข้าหน่อยก็ยอมแล้วทุกอย่าง แต่เวลาที่แมน ก็แมนได้ สมเป็นลูกผู้ชายอยู่เหมือนกัน

ส่วนตัว คาสึมิ จะเพราะว่า คาสึมิเป็นตัวละครที่เป็นผู้หญิงนุ่มนิ่มธรรดาหรือเปล่านะ เวลาที่เห็น โยจจัง เล่นเป็น "คาสึมิ" แล้ว มันรู้สึกขัดสายตา ขัดความรู้สึกไงไม่รู้ เหมือนพยายามสะดีดสะดิ้ง ตุ้งติ้ง แต๋วแตก...
แต่ตอนที่เล่นเป็น คาสึโอะ ค่อยรู้สึกว่าเป็นธรรมชาติหน่อย แรกดู อาจจะรู้สึกเหมือน โยจจัง เล่นเป็นตัวเอง (หรือไม่จริง...) แต่มันก็มีอะไรมากกว่านั้นนิดหน่อย เหมือนแมนขึ้น แต่ไม่ทอมนะ ถึงจะรู้สึกไม่ชัดเมือน ตอนที่ คาสึโอะที่กลายเป็น "คาสึมิ" แต่คาสึมิที่กลายเป็น "คาสึโอะ" ก็ใรมีความเป็นผู้ชายมากกว่าตอนที่เป็นโยจจัง

คำแนะนำเล็กน้อย

สำหรับคนชอบอิชิโยชิ อยากเห็นป๋าทำหน้าระทวยตอนแอบมองริกะในห้องเรียน
สมควรดูเรื่องนี้อย่างยิ่งฮะ


ป๋าตอนยังเด็กๆ <3

2007/May/20

Seishun Bakachin Ryorijuku
青春ばかちん料理塾

Title: Seishun Bakachin Ryorijuku
Broadcast: 2003
Duration: 78 minutes
Cast:

  • Gotou Maki (Kogure hitomi)
  • Takeda Tetsuya (Sekine Ginzo)
  • Yasuda Kei (ตัวประกอบไร้ชื่อ โผล่มาฉากเดียว...)
  • Gucchi Yuuzou (Dolce Sakai)
  • Hayashi Maya (Chiba Kiyomi)
  • Tani Kei (Nakajho Eitaro)
  • Katsuno Hiroshi (Gen-san)

Director: Saito Ikuhiro
Orijinai Soundtrack: Scramble - Gotou Maki
Relate Site:


Synopsis:

เรื่องนี้เป็นเรื่องของเด็กสาวคนหนึ่งที่มีนิสัยไม่ค่อยจะเหมือนชาวบ้าน(ไม่)หน่อย โคกุเระ ฮิโตมิ (โกะโต มากิ) เด็กสาวขี้เบื่อ ทำอะไรตามใจฉัน เพราะเบื่อโรงเรียน (จากปากคำคือเจ้าตัวบอกว่า ไม่รู้เรียนไปทำไม) ก็เลยลาออกมันซะเลย

คราวนี้ออกมาก็ว่างไม่มีอะไรทำ เลยได้คำแนะนำจากเพื่อนทางเมล์เรื่องโรงเรียนสอนทำอาหาร หลังจากใช้เวลาตัดสินใจเพียงไม่นาน ด้วยความคิดที่ว่า ถ้าได้สูดอากาศที่เดียวกันก็ดีสินะ ก็ตัดสินใจไปสมัครบ้าง

แต่เพราะคำสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนคนนั้นว่าจะไม่พบกัน ตอนสมัครเมื่อเจ้าหน้าที่ถามก็เลยตอบไปว่า "ครอสไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ครอสอาหารญี่ปุ่นค่ะ" (นั่นแสดงให้เห็นว่าคุณเธอไม่ได้คิดอะไรไว้เล้ยยยย แค่อยากเรียนก็เลยไปเรียน แนวมาก 555+) ซึ่งเป็นคนละคลาสกับของที่"เพื่อนทางเมล"คนนั้นบอกว่าเรียนอยู่

แต่. เรื่องมันคงจะไม่วุ่นวายถ้าความจริงแล้ว เพื่อนทางเมล หรือที่ฮิโตมิ รู้จักในชื่อ "AYUMI" นั้นเป็นตาลุงวัยกลางคนรุ่นน้องๆพ่อ เซคิเนะ กินโซ ที่เป็นคนดี และซื่อจนตรงจะเกินเหตุ เพราะตอนแรกนั้นบอกไปว่าเรียนครอสอาหารญี่ปุ่นของที่นั้นอยู่ พอฮิโตมิบอกว่าจะไปสมัครบ้าง ก็เกิดอาหารนั่งไม่ติดเก้าอี้ พุ่งไปสมัครบ้าง

แต่แล้วด้วยเวรกรรมของชาติปางไหนอีกก็ไม่รู้ ครอสญี่ปุ่นดันเต็ม แล้วก็จับพลัดจับผลูได้ครอสอาหารอิตาลี... ครอสเดียวกันกับของฮิโตมิ!

แล้วเรื่องวุ่นๆในโรงเรียนสอนทำอาหารก็บังเกิด....

ต่อไปจะเป็น spoil นะฮับ!!!

ถ้านั่นยังไม่พอ เซคิเนะ และฮิโตมิ ได้อยู่ในกลุ่มทำอาหารกลุ่มเดียวกัน โดยที่ทั้งคู่ต่างก็ไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่าย

หลังจากความลุ่มๆดอนๆออกจะย่ำแย่ในตอนแรก ฮิโตมิและเซคิเนะซัง ก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วก็สนุกกับการทำอาหารในที่สุด

อายูมิ ก็ยังคงเป็นกำลังใจให้ มาเรีย (ชื่อทางเมล์ของฮิโตมิ) มาเรื่อยๆ

จนในวันหนึ่ง บนดาดฟ้าของโรงเรียนทำอาหาร ฮิโตมิ ส่งเมล์ไปหามา"อายูมิ"ในจังหวะเดียวกับที่เซคิเนะซังขึ้นมาสูดอากาศพอดี ฮิโตมิก็เลยได้รู้ความจริงเข้า.... ทั้งโกรธ ทั้งอาย ทั้งผิดหวัง รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง โดนหลอก

"ทั้งที่ชั้นคิดว่าอายูมิจังเป็นเพื่อนจริงๆ!
เป็เพื่อนรักแท้ๆ"

ด้วยความเศร้าเสียใจ ฮิโตมิวิ่งหนีออกมา ทิ้งให้เซคิเนะซังยื่นหน้าเหี่ยวโดดเดี่ยวบนดาดฟ้า

ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น ที่ริมแม่น้ำที่เดียวกับที่ตัดสินใจเรียนทำอาหาร ฮิโตมิลบเมล์ของอายูมิ ที่เมมไว้เป็นเบอร์แรกด้วยหมายเลข 000 ออกจากเครื่องด้วยน้ำตา

ในค่ำนั้นเซคิเนะซังก็ได้มาหาฮิโตมิถึงบ้านจากการสืบที่อยู่จากคิโยเนะสาวช่างพูดซึ่งอยู่ในกลุ่มทำอาหารเดียวกัน ด้วยข้ออ้างที่ว่าเอาอาหารมาให้ แต่ฮิโตมิก็ยังเคือง และโกรธไม่อยากคุยด้วยอยู่ดี ในตอนที่โดนฮิโตมิไล่กลับ แม่ของฮิโตมิก็ได้โผล่ออกมาพอดี แล้วก็กลายเป็นว่า ทั้งแม่ของฮิโตมิและเซคิเนะนั้นเป็นคนรู้จักกันมาก่อน (แถมสนิทกันด้วย)

ผู้ใหญ่สองคนคุยเรื่องในอดีตกัน เลยมาถึงเรื่องปัจจุบัน

ความเหงามากมายที่เกิดเมื่อเมียและลูกไม่อยู่แล้ว ทำให้ต้องการใครสักคน แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เพราะเพื่อนทางเมล์ที่ไม่รู้จักหน้าค่าตา แม้แต่ชื่อที่แท้จริง ได้เรียนรู้ ได้เปลี่ยนแปลง

ฮิโตมิที่บังเอิญได้ยินคำพูดเหล่านั้น ก็ได้ยกโทษให้เซคิเนะ

"ถึงผมจะโกหกว่าเป็นเด็ก ม.ปลาย
แต่มิตรภาพของอายูมิและมาเรียก็เป็นความจริง"

...

การทำอาหารทำให้คนมีความสุข

ฮิโตมิได้เรียนรู้จากอาหารของเซคิเนะและรอยยิ้มของแม่

...

ทว่าวันต่อมาที่ครอสทำอาหารมีการประกวดเล็กๆภายในครอสอาหารอิตาลีขึ้น และฮิโตมิก็เกิดทำไฟไหม้โดยไม่ตั้งใจ

เซคิเนะดับไฟเอาไว้ได้ แต่ด้วยเหตุนั้นทำให้อาหารของอิมาโนะ หนุ่มอวดดีถือทิฐิ ไร้มนุษยสัมพันธ์ ปากดี ไม่มีคนชอบ ทำอาหารเก่ง แต่ถูกบังคับมาเรียนที่นี่ต้องเสียไป เมื่ออาหารที่ทำนอกเหนือคำสั่งด้วยความมั่นใจเกินร้อยต้องสูญไป อิมาโนะก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เข้ามาต่อว่าและตะคอกใส่ฮิโตมิเป็นการใหญ่

"ยังไงเธอก็ไม่ได้ตั้งใจมาเรียนที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ ลาออกไปซะ!!"

ในตอนนั้นเซคิเนะก็เข้ามาปกป้องฮิโตมิเอาไว้

"นั่นผิดแล้ว ตอนนี้เธอก็กำลังพยายามเต็มที่ ที่ควรออกไปน่ะคือนายซะมากกว่า"

ด้วยสายตาต่อว่าของทุกคนที่เหมือนจะเห็นด้วยกับคำนั้น
อิมาโนะก็เลยฮึดฮัดเดินสะบัดตูดออกไป

ในตอนแรกฮิโตมิก็ตั้งใจจะตามไป แต่ทุกคนก็ห้ามเอาไว้ จึงทำได้แค่มองตาม

...

ในค่ำนั้นหลังจบครอส ฮิโตมิที่รู้สึกว่าต้องทำอะไรซักอย่างก็ได้กลับมาที่ห้องเรียนคนเดียวอีกครั้งเพื่อเตรียมวัตถุดิบ (กะหล่ำปลี) สำหรับการประกวดที่จัดชดเชยขึ้นในวันรุ่งขึ้น แต่ในห้องทำอาหารที่ไม่ควรจะมีใคร กลับมีเซคิเนะยืนหั่นกะหล่ำด้วยความคิดแบบเดียวกับฮิโตมิ

หนึ่งลุงกับหนึ่งสาว ยืนหันกะหล่ำด้วยกัน ความสัมพันธ์พอกพูนมากขึ้นอีกนิด ความรู้สึกดีๆมากขึ้นอีกหน่อย (เหมือนว่าฮิโตมิจังจะเริ่มหลงสเน่ห์ลุงเข้าให้แล้วหล่ะ)



วันต่อมาทั้งสองมาที่ห้องเรียนด้วกันแต่เช้า เพราะตั้งใจจะมาซ้อม แต่ก็ต้องพบกับอิมาโนะที่อาละวาดทำลายข้าวของและกะหล่ำที่เตรียมไว้ซะวายวอด เกิดการฟัดอีรุงตุงนังวุ่นวายได้ที่

เซคิเนะที่เข้าไปห้ามก็โดนมีดเฉือนต้นแขนซะเลือดออก
เมือเห็นแบบนั้นฮิโตมิก็เดือดขึ้นมา

"มีดน่ะ ไม่ได้มีไว้ทำร้ายคนนะ
มันมีไว้ใช้ทำอาหารไม่ใช่หรือไง
ทำลายห้อง ทำร้ายคน ใช้พลังงานไปกับเรื่องแบบนั้นเพื่ออะไรกัน!
อย่ามาใช้พลังงานวัยรุ่นอย่างสูญเปล่าแบบนี้นะ เจ้าบ้านี่!!"

ฉาด!!


หนึ่งฉาดเรียกสติ
ตามด้วยคำพูดปลอบใจ

"คนที่ชอบทำอาหารน่ะ ไม่มีคนไม่ดีหรอก
เพราะมันทำมาจากหัวใจ
นั่นก็คือการรักใครซักคน ใช่ไหมล่ะ"

(ถึงคำพูดจะดูแปลกๆและขัดใจคนดูอยู่บ้าง แต่) อิมาโนะก็กลับตัวและกลับมาทำอาหารอีกครั้งด้วยหัวใจที่สูงขึ้นไปอีกขั้น

...

อาหารอร่อย สร้างรอยยิ้มให้ผู้คน
ฮิโตมิได้เข้าใจหัวใจของการทำอาหารแล้ว

ฮิโตมิเดินคู่ไปกับเซคิเนะ ที่ริมแม่น้ำแห่งเดิม พูดถึงเรื่องในอนาคต

ตัดสินใจเรียนทำอาหารในระดับที่สูงขึ้นต่อไป ตั้งใจจะเอาใบประกาศให้ได้ในอนาคต
วันนึงอาจจะสร้างร้านของตัวเองขึ้นมา
อาจจะได้เป็นแม่ครัวชื่อดังขึ้นมาก็ได้

คำพูดตลกๆเหมือนความฝันสร้างเสียงหัวเราะระหว่างฮิโตมิและเซคิเนะ

ในตอนนั้น ฮิโตมิก็ได้พูดออกมา...

"ถ้าถึงตอนนั้น ชั้นก็อยากจะบอกอายูมิ เพื่อนทางเมล์
อายูมิจังจะเอาใจช่วยฉันหรือเปล่านะ
จากนี้ตลอดไป อายูมิจังจะเป็นเพื่อนแท้ของชั้นหรือเปล่านะ........"

"แน่นอน"

เซคิเนะตอบรับอย่างหนักแน่นด้วยรอยยิ้ม
ฮิโตมิยิ้มแล้วขอบคุณ

หลังจากหยอดว่า

"ชั้นคิดว่าจะเป็นภรรยาของเซคิเนะซังล่ะ"

ให้เซคิเนะแข็งทื่อ ตะกุกตะกัก เขิลลลล


จากนั้นก็บอกว่าล้อเล่น... (มันก็คงล้อเล่นละมั้ง....นะ)


แล้วก็คว้ามือถือมาถ่ายรูปคู่กัน



จบ.


rate: 7.5/10

เนื่องเรื่องค่อนข้างดีฮะ เหมาะเป็นหนังครอบครัวดีนะฉากบางฉากก็สวยดี
ถึงบางประโยคจะฟังดูแปลๆขัดใจคนดูไปบ้าง แต่โดยรวมก็โอเค

การแสดงของมากิจังนี่กินขาด คล่องมากๆ แถมน่ารักสุดๆ กระชากหัวใจให้หวั่นไหว อั๊ง~
(มากิจังนี่ฝีมือการแสดงดีสุดในหมู่ฮาโหลโปรแล้วหล่ะ เราว่า)

เรื่องนี้ดูแล้วเพลินๆ ยิ้มได้ หัวเราะออกเป็นบางฉาก และอบอุ่นหัวใจนิดๆ
เป็นอีกเรื่องที่คนรักมากิจังควรดู ^^

มากิจังน่ารัก ^w^

2007/May/15

Morning Cop

Title: Morning Cop
broadcast : 1998
Duration: 50 นาทีกว่า
Cast:

  • Morning Musume 1-2 Gen.
  • ฮเกะ มิจิโยะ

(ในเรื่องนี้ทุกคนแสดงในชื่อจริงหมดฮับ)


Synopsis:

เนื้อเรื่องก็มีอยู่ประมาณว่า เฮเกะ มิจิโยะเป็นไอดอลที่กำลังได้รับความนิยมสูงมากกกกกกกกกกกกกก ส่วนเหล่าสาวๆก็เป็นไอดอลในค่ายเดียวกัน
อยู่มาวันหนึ่งท่ามกลางจดหมายจากแฟนๆมากมาย มิจิโยะก็ได้รับแบล็คเลทเทอร์ เป็นจดหมาย + พัศดุโรคจิต จากนั้นก็ตามมาไม่หยุดไม่หย่อน
แถมด้วยทางอินเตอร์เนทและแม้กระทั่งคนรอบข้าง ป่วนมันเข้าไป

เหล่าสาวๆก็เลยเป็นเดือดเป็นร้อนอดรนทนไม่ไหว ด้วยความต้องการจะช่วยเพื่อนจึงพยายามจะจับเจ้สสโตรเกอร์คนนั้น ด้วยการนั้นก็เลยมารวมตัวกันในชื่อว่า Morning Cop...

ถ้าเอาคร่าวๆก็ราวๆนี้แหละ...



เอาตามความรู้สึกส่วนตัว "ตรงๆ" นะ เรื่องนี้แบบ งั้นๆมาก...
ไม่ใช่แค่ไม่หนุก ดูไปยังรู้สึกเสียเวลาเลย....
สุดยอดแห่งความไร้สาระ โค(ตร)กลวง ทั้งเรื่อง ทั้งคาเรกเตอร์..
แล้วก็ไม่ไหวแล้ว ก็รู้ว่าต้องการให้ตลก หลายสิ่งหลายอย่างเลยจงใจให้เว่อร์เข้า แต่มันก็แบบ...
ตลกครึ่งๆกลางๆ ดราม่าครึ่งๆกลางๆ

คำนิยามเพียงหนึ่งเดียวที่จะมอบให้คือ.. "หนังขายไอดอล"

ถ้าอยากจะดูก็ต้องไม่คิดอะไร ไม่ต้องคิดอะไรเลย
มองความน่ารักของคนแสดงที่ผู้กำกับต้องการสื่อเป็นพอ



Rate: 1.5/10